عاشق بوی بهارم

بوي بهار ميدهي / مادر مهربان من اي به فداي جان تو / روح من و روان من مهر مني، ماه مني / بيا بيا كنار من تو را تو را ميطلبد/ اين دل بيقرار من دست تو را دست تو را / دوباره بوسه ميزنم ماه مني، ماه مني/ تويي همان فرشتهام به روي قلب كوچكم / اسم تو را نوشتهام ”پروين دولتآبادي“ عاشق بوی بهارم...

تا رسیدم جلوی شرکت، یه ماشین از پارک اومد بیرون و ماشینو دادم جای اون. کیفمو ورداشتمو تندی از پله ها رفتم بالا. طبق معمول دیر رسیده بودم بازم خدا رحم کرد که زود جا پارک پیدا شد وگرنه دیگه خیلی دیر می کردم. سالن، پر بود از دختر و پسرهای جوان پر انرژی، هیاهوی شان تا بیرون ساختمان هم می آمد. دخترها در ردیف جلو و پسرها در ردیفهای آخر نشسته بودند. سالن داشت منفجر می شد. صندلی کم بود و خیلی از پسرها هم ته سالن، سر پا ایستاده بودند. پریسا برایم جا نگه داشته بود تا مرا دید سر رسیدش را از روی صندلی برداشت و با اشاره گفت که بروم آنجا. از بین جمعیت گذشتم و رفتم احوا عاشق بوی بهارم...